Wiceprezesi

prof rowinski

Prof. Paweł Rowiński ur. 26 lutego 1965 roku, członek korespondent PAN od 2010 roku Profesor w Instytucie Geofizyki PAN

Specjalność naukowa: hydrodynamika i hydrologia, w szczególności; modelowanie matematyczne oraz badanie eksperymentalne procesów hydrologicznych oraz hydrofizycznych; rzeki – turbulencja rzeczna i procesy transportowe; metody statystyczne w hydrologii; metody inteligentnej analizy danych; zmiany klimatyczne

Działalność naukowa i naukowo-organizacyjna
Stopień doktora nauk o Ziemi uzyskał w zakresie geofizyki w 1995 roku, doktora habilitowanego nauk o Ziemi w zakresie geofizyki – w 2003 roku, tytuł profesora – w 2009 roku

Najważniejsze opublikowane prace, m.in.:

  • How novel is the "novel" black hole optimization approach? (współautorzy A.P. Piotrowski, J.J. Napiórkowski) INFORMATION SCIENCES,  Vol. 267, 191-200, 2014
  • Uncertainty in computations of the spread of warm water in a river - lessons from Environmental Impact Assessment case study (współautor M.B. Kalinowska) HYDROLOGY AND EARTH SYSTEM SCIENCES,  Vol.16,  11, 4177-4190, 2012
  • Comparison of evolutionary computation techniques for noise injected neural network training to estimate longitudinal dispersion coefficients in rivers (współautorzy A.P. Piotrowski, J.J. Napiórkowski) EXPERT SYSTEMS WITH APPLICATIONS, Vol. 39 , 1  1354-1361, 2012
  • Response to the slug injection of a tracer-a large-scale experiment in a natural river (współautorzy I. Guymer, K. Kwiatkowski) HYDROLOGICAL SCIENCES JOURNAL,  Vol.53, 6, 1300-1309,  2008
  • A mixing-length model for predicting vertical velocity distribution in flows through emergent vegetation (współautor J. Kubrak) HYDROLOGICAL SCIENCES JOURNAL, Vol.47,  6  893-904, 2002

Funkcje w strukturach PAN, m.in.:
2015 (styczeń - maj) – Przewodniczący Rady Kuratorów Wydz. III PAN
2012-2014 – Wiceprzewodniczący Rady Kuratorów Wydz. III PAN
2009-2015 – Przewodniczący Centrum Badań Ziemi i Planet GeoPlanet
2008-2015 – Dyrektor Instytutu Geofizyki PAN
2004-2008 – Zastępca dyrektora ds. naukowych Instytutu Geofizyki PAN
2011-2014 – Członek Komisji ds. Działalności Upowszechniającej Naukę Polskiej Akademii Nauk
2008-2014 – Rada Upowszechniania Nauki PAN
2004-2015 – Członek Rady Naukowej Instytutu Geofizyki PAN
2011-2018 – Członek Rady Naukowej Instytutu Oceanologii PAN
2015-2018 – Członek Rady Naukowej Centrum Astronomicznego im. Mikołaja Kopernika PAN
2015-2018 – Członek Rady Naukowej Instytutu Nauk Geologicznych PAN

Inne rodzaje działalności, m.in.:

  • Członek Zarządu europejskiego oddziału International Association for Hydro-Environment Engineering and Research (IAHR)
  • Kierownik Międzynarodowej Szkoły Hydrauliki pod auspicjami International Association of Hydraulic Research IAHR oraz Komitetu Gospodarki Wodnej PAN, od 2006 r.
  • Przewodniczący Zespołu Interdyscyplinarnego ds. Współpracy z Zagranicą w Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wyższego, od 2011 r.
  • Członek Zarządu Krajowego Naukowego Ośrodka Wiodącego Centrum Studiów Polarnych, 2014-2018
  • Członek Polar Task Force przy Ministerstwie Spraw Zagranicznych, od 2012 r.
  • Członek Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, od 2009 r.
  • Przewodniczący Rady Redakcyjnej Serii Monograficznej Geoplanet: Earth and Planetary Sciences, Springer Verlag, od 2010 r.
  • Członek Rady Naukowej Państwowego Instytutu Geologicznego, 2008-2015
  • Przewodniczący Rady Naukowej Fundacji Instytut Nowoczesnej Edukacji, od 2007

 

 

 

Nęcki 

Prof. dr hab. Edward Nęcka jest członkiem korespondentem PAN od 2002 a członkiem rzeczywistym od 2012. Członek Komitetu Psychologii PAN od 1991 r. i kilku międzynarodowych towarzystw naukowych (European Society for Cognitive Psychology, ESCoP, International Society for Intelligence Research, ISIR, Association for Psychological Science, APS). Jest psychologiem, profesorem zwyczajnym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Współpracuje również ze Szkołą Wyższą Psychologii Społecznej w Warszawie. 

Zainteresowania badawcze Edwarda Nęcki koncentrują się wokół problematyki poznawczych mechanizmów różnic indywidualnych, przede wszystkim twórczości i inteligencji. Obecnie realizuje projekt badawczy Maestro, poświęcony behawioralnym, poznawczym i neuronalnym mechanizmom samokontroli. Edward Nęcka jest autorem lub współautorem sześciu monografii i dwóch podręczników, a także 133 artykułów i rozdziałów w pracach zbiorowych, w znacznej części opublikowanych w obiegu międzynarodowym. Jego najważniejsze prace ukazały się w czołowych czasopismach psychologicznych (np. Journal Experimental Psychology: Learning, Memory and Cognition, Personality and Individual Differences, Intelligence, Creativity Research Journal, Frontiers in Psychology) i w pracach zbiorowych wydawanych przez renomowane domy wydawnicze (np. Academic Press, Cambridge University Press, Springer, Erlbaum, American Psychological Association). Według Publish or Perish jego h index wynosi 19, a łączna liczba cytowań: 1995. Przewodniczył komitetowi naukowemu i organizacyjnemu dużej międzynarodowej konferencji Europejskiego Towarzystwa Psychologii Poznawczej (ESCoP) w Krakowie w 2009 r. Ponadto współorganizował międzynarodowe sympozjum pt. Individual Differences in Cognition (Kraków 2006), a także przewodniczył kilku sympozjom podczas konferencji międzynarodowych (m.in. EAPP 2006, International Congress of Psychology 2008).
Edward Nęcka wypromował 29 doktorów. Dziesięcioro jego uczniów uzyskało habilitację, z czego jedna osoba – tytuł profesora.

 

 

 

prof malepszy

Stefan Malepszy Urodzony: 30 sierpnia 1947 r.

Magisterium: 1971 r. – Wydział Rolniczy Akademii Rolniczej w Poznaniu,
Doktorat: 1974 r. – Wydział Biologii i Ochrony Środowiska Uniwersytetu
Śląskiego w Katowicach,
Habilitacja: 1979 r. – Wydział Ogrodniczy SGGW w Warszawie
Profesura: 1988 r.,


Członek korespondent PAN od 2004 roku, członek rzeczywisty PAN od 2016 r. Profesor zwyczajny w Katedrze Genetyki, Hodowli i Biotechnologii Roślin, na Wydziale Ogrodnictwa, Biotechnologii i Architektury Krajobrazu w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego. Jego specjalnością naukową jest genetyka i biotechnologia – podstawy ulepszania genetycznego roślin, poznanie sposobu działania genów odpowiedzialnych za proces embriogenezy somatycznej w kulturze in vitro, uwarunkowania biologiczne i metodyczne skutecznego stosowania modyfikacji genetycznych oraz wytwarzanie roślin genetycznie modyfikowanych przydatnych w praktyce. Promotor 25 zakończonych przewodów doktorskich i dwóch doktoratów h.c., 13 wypromowanych doktorów jest samodzielnymi pracownikami nauki; autor 144 publikacji naukowych z tego 69 z listy JCR. Stypendysta DAAD w Max-Planck-Institut für Zuechtungsforschung w Kolonii w latach 1973-1974, stypendysta Alexander von Humboldt Stiftung w 1985 r. (Institut für Angewandte Genetik w Hannoverze) i w 1990 r. (ponownie w instytucie w Kolonii).

Członek Komitetu Biotechnologii przy Prezydium PAN od 1991 r., od 2003 r. członek Prezydium i wiceprzewodniczący, a od 2008 r. przewodniczący tego gremium. Członek Komitetu Fizjologii, Genetyki i Hodowli Roślin PAN, w którym w latach 1993-1999 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego. Członek Rady Naukowej Instytutu Genetyki Roślin PAN w Poznaniu (od 1990 roku). W SGGW pełnił funkcje kierownika Katedry Genetyki Hodowli i Biotechnologii Roślin (1985-1993; 2009-2012), prodziekana (1982-85, 1988-91) i dziekana (1993-1999) Wydziału Ogrodnictwa. Był także członkiem Senatu tej uczelni (1993-2002) oraz kierownikiem Międzywydziałowego Studium Biotechnologii (2000-2005). Członek Komitetu ds. Nauki i Postępu Technicznego przy Radzie Ministrów (1990-91), członek Komitetu Badań Naukowych (2000-2005) i przewodniczący Zespołu P06 (2004-2005), a także członek Komitetu Polityki Naukowej i Naukowo-Technicznej przy Ministrze Nauki Szkolnictwa Wyższego (2006-2010), Członek Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego (2011-2013). Przewodniczący Oddziału Warszawskiego Polskiego Towarzystwa Genetycznego (1993-1998) oraz przewodniczący (1998-2001) tego Towarzystwa. Przewodniczący Rady Kuratorów Wydziału II Nauk Biologicznych i Rolniczych PAN w kadencji 2011-2014.

Stefan Malepszy wchodził w skład rad redakcyjnych czasopism: „Biotechnologia”, „Journal of Applied Genetics”, „Acta Physiologiae Plantarum”, „International Journal of Horticultural Science”. Jest laureatem Nagrody Ministra Edukacji Narodowej oraz nagrody zespołowej Sekretarza Naukowego PAN, odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem Zasłużony dla Rolnictwa oraz Medalem Komisji Edukacji Narodowej.

 

 

 

prof frackowiak 

Elżbieta Frąckowiak, ur. 17 listopada 1950 r.

Magisterium 1972 – Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Doktorat 1988 – Politechnika Poznańska
Habilitacja 2000 – Politechnika Poznańska
Tytuł profesora 2007

Członek korespondent PAN od 2013. Członek Rady Narodowego Centrum Nauki (2012-2016). Prezes Polskiego Towarzystwa Węglowego i European Carbon Association od 2013. Fellow Royal Society of Chemistry od 2014. W latach 2009-2014 przewodnicząca Sekcji 3 „Electrochemical Energy Conversion and Storage” w International Society of Electrochemistry. Laureatka prestiżowej Nagrody Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej (2011). Odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2011) oraz Medalem Sapienti Sat (2012).
Elżbieta Frąckowiak jest profesorem zwyczajnym w Instytucie Chemii i Elektrochemii Technicznej, Wydział Technologii Chemicznej Politechniki Poznańskiej. Podjęta przez nią tematyka badawcza obejmuje magazynowanie i konwersję energii chemicznej w elektryczną, kondensatory elektrochemiczne, ogniwa litowo-jonowe, ogniwa paliwowe, elektrosorpcję wodoru w materiałach węglowych. W badaniach tych najczęściej stosowanymi materiałami elektrodowymi są węgle aktywne, nanorurki węglowe, węgle wzbogacane heteroatomami (azotem, tlenem), grafeny, polimery przewodzące, kompozyty.
W latach 2009-2010 była edytorem czasopisma „The Open Electrochemistry Journal”. Od roku 2008 jest członkiem International Advisory Board czasopisma „Energy & Environmental Science”, natomiast w latach 2011-2013 także „Electrochimica Acta”. Od roku 2015 pełni funkcję Associate Editor czasopisma „Carbon”. Brała udział w organizacji wielu sesji na międzynarodowych konferencjach naukowych. Zorganizowała oraz pełniła funkcję chair 12th International Symposium on Intercalation Compounds (ISIC12) Poznań, (2nd International Symposium on Enhanced Electrochemical Capacitors (ISEECap'11), Poznań oraz co-Chair World CARBON’2012 conference, Kraków. W latach 2007-2009 była członkiem komisji oceniającej oraz pełniła rolę eksperta w ANR (French Agency for Research) przy ewaluacji projektów związanych z magazynowaniem energii (Stock-E-Innovative Energy). Kilkakrotnie oceniała projekty amerykańskie dla National Science Foundation i Department of Energy (DOE).
Koordynowała projektami krajowymi i międzynarodowymi, np. NATO Science for Peace SfP 973849 (1999-2005), POLONIUM (ośrodki naukowe CNRS-Orleans, CNRS-Mülhouse, University-Tours, Nantes University w latach 2001-2015). Współpracowała z ośrodkiem hiszpańskim CSIC-Oviedo (2004-2005). Koordynuje COST MP1004 (2011-2015), Marie Curie Action FP7-PEOPLE-2011-IAPP „Energy Caps” (2011-2015), projekt szwajcarsko-polski INGEC (2012-2016) oraz FP7 Nanowires for Energy Storage” NEST (2012-2015).
Elżbieta Frąckowiak wypromowała 12 doktorów, była promotorem >150 prac dyplomowych.
Autorka ponad 150 publikacji, kilkunastu patentów, kilkudziesięciu zgłoszeń patentowych, 30 rozdziałów w książkach, współedytor dwóch książek. Liczba cytowań (SCOPUS) wynosi ponad 10 000, indeks Hirscha 45.

 

 

 

prof czuczwar

Stanisław Jerzy Czuczwar

Urodzony w Lublinie dn. 7 maja 1952
Absolwent Wydz. Lekarskiego AM w Lublinie – 1975
Stopień doktora nauk medycznych – 1979 (AM Lublin)
Stopień dr. hab. n. med. – 1987 (AM Lublin)
Tytuł profesora – 1992 (AM Lublin)

Członek korespondent PAU (od roku 2012) oraz PAN (od roku 2013). Kierownik Katedry i Zakładu Patofizjologii Uniwersytetu Medycznego w Lublinie oraz Zakładu Fizjopatologii Instytutu Medycyny Wsi w Lublinie. Wchodzi w skład kolegium redakcyjnego Pharmacology Biochemistry and Behavior (Elsevier, od 1998) i Neurochemical Research (Springer, od 2014). W latach 2007-2010 prezes Polskiego Towarzystwa Farmakologicznego.

Prowadzi badania nad interakcjami leków przeciwpadaczkowych w poszukiwaniu racjonalnych metod leczenia padaczki lekoopornej. Bada także wpływ ligandów różnych układów neuroprzekaźnikowych na działanie przeciwdrgawkowe i neurotoksyczne leków przeciwpadaczkowych.

Jest autorem/współautorem 376 artykułów naukowych (wg bazy PubMed), które do chwili obecnej były cytowane 7562 razy. Jego współczynnik H wynosi 42 (cytowania i współczynnik wg bazy Web of Science).

Był przewodniczącym Komitetu Naukowego Międzynarodowego Kongresu Polskiego Towarzystwa Farmakologicznego (Krynica, 2010) oraz organizuje coroczne konferencje „Progress in Research on Epilepsy and Antiepileptic Drugs”). Laureat subsydium profesorskiego „Mistrz” Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej (2008).

Do dnia dzisiejszego wypromował 40 doktorów nauk medycznych, z których 4 osoby uzyskały habilitacje a dwie – tytuł profesora. Dodatkowo, w Katedrze i Zakładzie Patofizjologii pracują 2 osoby ze stopniem doktora habilitowanego i 3 osoby z tytułem naukowym profesora.